Atalar sözləri

Məclisin səviyyəsi onu aparan adamdan bilinir.

Diri, işlək yer öz əlaməti ilə seçilir.

Hər kəs öz tayına, o da özündən zəifə arxalanır.

Əlindəki azı bəyənməyən onu da itirər.

Fürsət düşən özünü olduğundan böyük sanır.

Hər kəsin öz həvəsi var, ondan tez doymur.

Az söz abır, az yemək sağlıq gətirir.

Abır olan yerdə ruzi də olar.

Utanmaq bilən, ədəbli ailədə ruzi də artır.

Həyalı adam utancından çəkinir, həyasızın isə qorxacağı qalmır.

Aclıq acılıq gətirir, acılıqdan da zəif, yalvaran adam törəyir.

Möhtac möhtacı didib-parçalayır, varlılar isə bir-birinə yaltaqlanır.

Çarəsiz qalan adam təhlükəyə də atılar.

İtirəcək heç nəyi olmayan adamın qorxusu da olmur.

Ehtiyacı olan adam şadlanmağa durmaz.

Ac doymaq bilmir, tox isə acın halını anlamır.

Zəhməti biri çəkir, bəhrəni başqası yeyir.

Tamahkar adam tapdığı yeməkdən ayrılmır.

Adam başqasını da öz halında sanır.

Ac nə gəldi yeyər, tox isə boş söz danışar.

Acın əlindən incə yemək gözləmə.

Möhtac olan varlının qapısında yaltaqlanır.

Qarnı ac olanın nəğməyə həvəsi olmaz.

Ehtiyacı olan seçim eləmir: ac qatığa, yuxulu yastığa da razıdır.